Afgelopen maandag zaten we met zijn allen bij onze ouders op de bank voor de televisie. Snel maakte ik een foto en stuurde deze naar Jessica & Marcel. “We zitten er klaar voor!” Bijna direct kreeg ik een foto terug. “Wij ook!” Het was waarschijnlijk één van de laatste afleveringen van Het Roer Om en – voor ons – misschien wel één van de leukste. Want wij leerden Jessica & Marcel zo’n twee en een half jaar geleden kennen toen Jessica via de e-mail contact met ons opnam. Ze had onze blogs op Spanje Vandaag gelezen en stuurde nu dat wij in de toekomst misschien wel buren zouden worden. Zij hadden hun oog in eerste instantie namelijk laten vallen op een pand in Benialí. Hoewel het een prachtige B&B had kunnen worden, is de koop uiteindelijk niet doorgegaan. In eerste instantie teleurstellend – maar achteraf een zegen. Want het pand dat ze uiteindelijk gekocht en verbouwd hebben – zoals we afgelopen maandag allemaal op televisie hebben kunnen zien – is een prachtexemplaar. Groot, authentiek en met heel veel potentie.
Maar niet alleen het pand is een juweeltje – ook hebben wij de afgelopen jaren gemerkt dat Jessica & Marcel het leven in Beniarrés volledig hebben omarmd. Want naast het verbouwen – dat de laatste anderhalf jaar het grootste gedeelte van hun tijd opslokte – zijn ze ook druk bezig geweest met integreren. Met resultaat. Want ze zitten er helemaal op hun plek. En dat is maar goed ook. Want zoals ook wij de afgelopen jaren hebben mogen ervaren – met het verbouwen van een B&B ben je nooit klaar. Want los van het reguliere onderhoud – het bijwerken en verven van ruimtes die veelvuldig gebruikt worden – is er altijd wel een ruimte die een upgrade kan gebruiken. Een ruimte die beter op een andere manier gebruikt kan worden. Of – nog intensiever – méérdere ruimtes die beter op een andere manier tot hun recht komen. Het zijn zaken die je voorafgaand aan de opening niet had kunnen voorzien. Zaken waarvoor je op dat moment helemaal geen geld had. Prioriteiten die de afgelopen jaren naar achter zijn geschoven.
En dus leven wij deze maand extra met Jessica & Marcel mee. Want ook ons huis is deze maand weer even helemaal in het stof gehuld. Op zich een perfect moment. Want zowel voor als achter ons huis zijn ze de afgelopen maand(en) aan het werk geweest. Maar net als Jessica & Marcel, tellen ook wij de dagen af dat we het huis weer even helemaal kunnen opruimen en schoonmaken en lekker kunnen gaan draaien. Waar wij de eerste gasten weer verwachten in het eerste weekend van december, hopen zij hun deuren direct in het nieuwe jaar te openen. Dat geeft ons beiden nog tijd om alles netjes af te werken. De kleine details die vaak blijven liggen wanneer je druk bezig bent met het grove werk. We wensen Jessica & Marcel niet alleen heel veel succes met – maar ook heel veel plezier in – de nieuwe fase van hun emigratiedroom. Buren zijn we uiteindelijk niet geworden. Maar met een afstand van vijfentwintig kilometer tussen ons in zullen we ongetwijfeld contact blijven houden. Hopelijk kunnen we over een jaar of tien proosten op het einde van een lang en succesvol verbouwingsproces. Want als elke ruimte twee keer onder handen is genomen, zal het toch wel een keer klaar zijn? Toch?!
