Het runnen van een Bed & Breakfast is en blijft een leerproces. Verzoeken die we in het begin waarschijnlijk zonder enige twijfel hadden ingewilligd, wijzen we nu steeds vaker af. Is dat makkelijk? Nee. Maar – zoals ik al zei – het is een leerproces. Dat wil zeggen: het wordt wel steeds makkelijker. Vooral als we onszelf voorhouden dat we niet alleen maar aan de gasten kunnen denken. Wij zijn er immers zelf ook nog. We zullen ook aan onszelf moeten denken en daarin de juiste balans moeten vinden. We kunnen niet eeuwig door blijven hollen zonder bewust rustmomenten in te bouwen. We draaien al bijna drie jaar. We zitten niet meer in de opstartfase. Het wordt langzaam tijd om ook de vruchten van dat harde werk te gaan plukken.
Dus als ik om tien voor acht ’s avonds een bericht via de WhatsApp binnenkrijg met de vraag of we voor diezelfde avond nog een kamer beschikbaar hebben, hoeven mijn zusje en ik niet lang na te denken. Hoewel er officieel tot acht uur op dezelfde avond geboekt kan worden, is de uiterlijke inchecktijd (zonder overleg) ook acht uur ’s avonds. Mijn zusje en ik zijn net bij onze ouders naar binnen gelopen en het eten staat over enkele minuten al op tafel. Voor het eerst in lange tijd hebben we een gezellige avond gepland: eerst bij onze ouders eten en daarna gezamenlijk de reünie van B&B Vol Liefde kijken. Voordat de gasten gearriveerd zijn, geparkeerd hebben en ingecheckt zijn, zijn we zo een half uur verder. En voor één nacht? Daarvoor ga ik de avond niet onderbreken. We staan immers elke dag al voor onze gasten klaar. Pauzeren ons eigen (sociale) leven vaak genoeg voor gasten die eerder of later willen inchecken. Geen probleem. Maar niet vanavond. En dus antwoord ik de gasten direct. Dat we vanavond helaas niet thuis zijn, maar dat we voor de dag erna nog wel een kamer beschikbaar hebben. “Ander keertje”, antwoorden ze. Perfect.
En dus kunnen we zorgeloos genieten van een heerlijk avondje vrij. Lekker eten, lekker wijntje en een vermakelijke reünie. Een paar dagen later ontvang ik opnieuw bericht. Van gasten die al eens bij ons verbleven zijn en graag terug willen komen. Op zaterdag. Voor één nacht. En hoewel dat niet onmogelijk is, zetten we de zaterdag tegenwoordig pas last-minute open voor boekingen voor één nacht. Het is immers nog te druk. Te vroeg om al boekingen voor één nacht aan te nemen als er nog steeds kans is dat we diezelfde kamer ook voor twee of meer nachten kunnen verhuren. En dus antwoord ik ook hen direct dat dat op zaterdag helaas (nog) niet mogelijk is. Op elke andere dag zijn ze van harte welkom voor één dag. Maar niet op zaterdag. We moeten namelijk ook aan onszelf denken. Vijf kamers voor een weekend (vrijdag en zaterdag) verhuren, levert dubbel zoveel op als vijf kamers voor één nacht verhuren en is nauwelijks meer werk. Het is één ochtend extra ontbijt draaien en eventueel het (kort) opfrissen van de kamer. Het in- en uitchecken van de gasten en het schoonmaken van de kamer blijft gelijk. Ik beloof ze een aantal dagen van tevoren te informeren als er nog een kamer voor één nacht beschikbaar is op de door hen beoogde zaterdag en laat het daarbij. We willen de gasten (waar het kan) met alle liefde tegemoet komen en begrijpen dat sommige gasten liever alleen op zaterdag komen dan op vrijdag en zaterdag. Maar andersom hoop ik dat ze ons standpunt ook begrijpen: als we in de toekomst nog steeds gasten willen blijven ontvangen, zullen we ook commercieel slimme beslissingen moeten nemen. We hoeven er niet rijk van te worden. (Dat zal ook nooit gebeuren.) Maar we willen er uiteindelijk wel helemaal van kunnen leven.