Een zogenaamde Honesty Bar. We zien dat Nederlanders over het algemeen bekend zijn met het concept en dat velen van hen – die zelf ook een B&B hebben – het systeem ook in hun eigen accommodatie toepassen. Voor Spanjaarden is het soms een nieuw begrip. Eentje die af en toe wat uitleg vergt en in sommige gevallen tot aanvullende vragen leidt. Want hoewel het principe eenvoudig lijkt – gasten pakken en turven zelf hun drankjes – gaat het in de praktijk lang niet altijd goed. Geen probleem. Want gedurende het uitchecken vraag ik de gasten altijd of ze willen controleren of alles juist geregistreerd is. Niet omdat ik de gasten niet vertrouw. Maar omdat het niet altijd goed gaat. Niet omdat de gasten het bewust fout noteren, maar omdat iedere gast het notatiesysteem anders interpreteert. Maar hoe maak je een blad dat iedereen begrijpt?
Binnen het huidige systeem staan er achter elk artikel kleine vakjes. Tien stuks. Een maximum van tien eenheden per artikel. Om het gemakkelijk te maken staan er boven deze hokjes nummers. Één tot tien. Dan ziet zowel de gast als ik in één opslag hoeveel drankjes er gedronken zijn. Drink je een biertje? Dan kruis je het eerste hokje aan. Neem je meer dan tien eenheden van één artikel? Dan neem je een nieuw blad of ga je verder met kruizen bij een artikel dat je niet van plan bent te nemen. Iets dat in de praktijk eigen zelden voorkomt. Spanjaarden drinken over het algemeen niet veel. Onze gasten in ieder geval niet.
Hoewel ik er vanuit ging dat deze manier voor iedereen duidelijk zou zijn, had ik het mis. Na talloze verschillende interpretaties en soms zelfs vragen gedurende de dag, besloot ik dat het eindelijk tijd werd om het aan te passen. Voor de gast die in kamer ‘Cinc’ (Valenciaans voor vijf) verbleef en op drie verschillende bladen onder hokje nummer vijf vervolgens een cider aankruiste. De volgende dag verklaarden twee andere kamers dat ze geen van beiden vijf ciders hadden gedronken. Gelukkig was dat duidelijk. Zoveel ciders had ik namelijk ook helemaal niet hoeven aanvullen. Het was mij al snel duidelijk dat de gast van kamer vijf het notatiesysteem niet helemaal goed begrepen had.
Hoewel ik deze manier van noteren al vergezocht vond, verbaasden mij deze zomer nog meer gasten met nog een andere interpretatie. Één van hen pakte voor elke dag een ander blad – ook al was het blad nog lang niet vol. Een de ander? Die maakte het geheel wel heel ingewikkeld. Want toen deze gast twee biertjes nam, zette zij een kruisje in vakje twee. Hoewel dat in principe correct is, werd het ingewikkelder toen ze de volgende dag nog een keer twee biertjes nam en nóg een kruisje in vakje twee zette. De laatste dag nam ze één biertje en zette ze een kruisje in vakje één. Uiteindelijk stonden er drie kruisjes in twee vakjes. Maar waar ik dacht dat ze óf twee óf drie biertjes had gedronken, legde ze me uit dat ze in totaal vijf biertjes had gedronken. Twee x twee biertjes en één x één biertje. Vijf in totaal. Dat is ook een manier. Niet de manier waarop ik het zou doen, maar goed, dat is nu juist het probleem. We hebben allemaal een andere manier van denken en om een methode te vinden die iedereen begrijpt is nóg ingewikkelder dan deze laatste creatieve manier van noteren. Op advies van mijn moeder besluit ik de hokjes en de nummers dus helemaal te verwijderen. Achter elk artikel staat nu niks. Het is aan de gast om het te noteren: turven of aantallen die bij elkaar opgeteld worden. Ik laat mij verrassen. Hoewel ik maar twee verschillende manieren van noteren kan bedenken (III of 1+1+1 voor drie stuks), zullen de gasten ons ongetwijfeld verrassen met nog veel meer verschillende opties. Ik ben benieuwd.