Hoewel we af en toe wel eens ‘nee’ tegen gasten moeten zeggen, blijf het moeilijk. Nee, kinderen onder de twaalf jaar zijn niet welkom. Nee, huisdieren mogen niet meegenomen worden. Nee, u kunt niet na twaalf uur ’s nachts nog inchecken. Dat er tegenover al deze ‘nee’s’ nog duizend keer meer ‘ja’s’ staan, maakt het er niet makkelijker op. We zijn namelijk zo gewend om ‘ja’ te zeggen. Ja, u kunt eerder inchecken of later uitchecken. Ja, we kunnen het ontbijt voor u best eerder of later maken dan gewoonlijk. Ja, we proberen er alles aan te doen om het u zoveel mogelijk naar uw zin te maken. Het plezier van onze gasten staat namelijk voorop. Maar afgelopen woensdag kozen we een keer voor onszelf en verkochten we onze gasten allemaal een duidelijke nee. Nee, vanavond gaan we geen avondeten voor u bereiden. Ook al zijn alle restaurants gesloten en moet u met de auto naar Pego rijden. Maandag hebben we al een uitzondering gemaakt. Tapas voor iedereen omdat alle restaurants na de jaarlijkse zomerfeesten gesloten bleven. Ondanks dat we zelf ook doodmoe waren. En dus schudden we woensdag (min of meer) vastberaden ons hoofd. Wij hebben immers zelf al plannen.
Wat net als veel anderen zijn ook wij van plan om de eclips die avond vanaf het uitzichtpunt Mirador del Xap te bekijken. Bijna in colonne rijdt het hele dorp om zeven uur dan ook naar boven. Niet alleen voorzien van de gecertificeerde brillen, maar – nog belangrijker – voorzien van stoeltjes, eten en drank. Terwijl we de gasten met de broodrooster, olie, azijn, peper, zout en (op verzoek) een paar teentjes knoflook in de B&B hebben achter gelaten, genieten wij volop van de gezellige sfeer op de top van de berg. Zelfs de wolken kunnen de sfeer niet verpesten. Mijn zusje – die met een glas wijn volop geniet onze welverdiende vrije avond – herhaalt het wel honderd keer. “Wat is het toch gezellig vanavond.” Gelukkig hadden we ons om de gasten ook niet druk hoeven maken. Als we ze de volgende ochtend voor het ontbijt weer treffen, vertellen ze allemaal dat ook zij de avond ervoor genoten hebben. Van de eclips. De enorme rust. En elkaars gezelschap.
Gelukkig. Want het ‘nee’ zeggen viel ons enigszins zwaar. Maar het is ook geen ramp. Om één avond een keer niet te koken. Uiteindelijk gaat iedereen nog steeds blij weer naar huis. Gelukkig niet omdat ze alweer naar huis mogen – maar omdat ze een paar ontzettend leuke dagen hebben gehad. Zij blij. Wij blij. We gaan het vaker doen. Nee zeggen. Nee, vandaag kunt u helaas niet eerder inchecken. We slapen uit. Vanaf drie uur bent u van harte welkom.