Wonen in een klein dorp heeft voor- en nadelen. Uiteraard zijn er – mijns inziens – veel meer voordelen dan nadelen. Anders hadden we er natuurlijk nooit voor gekozen. Maar af en toe worden we toch met onze neus op de feiten gedrukt. Het is een geliefde plek voor gasten die even helemaal tot rust willen komen. Maar leveranciers – daarentegen – haten de plek. En ik begrijp het. Het ligt misschien niet op de route. Maar goed, we zijn natuurlijk ook niet de enige die níét in de stad wonen. En hoewel ik heel goed begrijp dat het misschien wat langer duurt om een pakket bij ons te bezorgen, begrijp ik niet hoe een levering eindeloos vooruit geschoven kan worden.
Boos schrijf ik dan ook mijn allereerste één-sterren-recensie op Google. Met de klantenservice van de leverancier kom ik er immers niet uit. Daar wordt het gesprek na een standaard antwoord steeds opnieuw afgesloten en weet je als klant nog steeds niet waar je aan toe bent. En dus vertel ik mijn verhaal nog een keer op Google. Dat de bestelling van een vaatwasser en een droger (die ik op 14 juli heb gedaan), al voor de vierde keer opnieuw ingepland is. Zelfs met een open levervenster (van negen uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds) lukt het ze op 21 juli, 28 juli en 31 juli nog steeds niet om de bestelde artikelen te leveren. Via een link kun je de vrachtwagen live over het scherm zien bewegen. Alhoewel, bewegen? Op sommige dagen lijkt het alsof de chauffeur een eindeloze siësta in Gandia houdt. Hoewel er op het scherm staat dat er nog twee of drie klanten voor ons aan de beurt zijn, zie ik ‘m daarna steeds opnieuw terug in de richting van Valencia bewegen. Geen telefoontje. Geen informatie. Niets. De levering wordt alweer opnieuw ingepland. Vier keer is scheepsrecht? De klantenservice kan het mij niet vertellen. Ik word eerst afgescheept met een standaard antwoord dat ik al drie keer eerder heb gehoord en dan wordt het gesprek (zonder dat je de tijd krijgt om te antwoorden) afgesloten.
Een levering die drie tot vijf werkdagen zou duren, wordt uiteindelijk pas na vijftien werkdagen geleverd. En als ze dat van tevoren gewoon gecommuniceerd hadden, dan was er niets aan de hand geweest. Dan hadden we daar rekening mee gehouden. En dat de levering één keer opnieuw wordt ingepland omdat het leverschema toch nét te strak was ingepland, is ook begrijpelijk. Maar vier keer een nieuw plan maken? Dat lijkt mij niet normaal. Ik ben dan ook blij als ik de vierde keer eindelijk een blik op het bewegende vrachtwagentje op mijn telefoon werp en zie dat hij Benialí eindelijk gevonden heeft. Helaas is mijn vreugde van korte duur. Want terwijl ik alle deuren in huis open om de levering zo snel en gemakkelijk mogelijk plaats te laten vinden, is mijn zusje ondertussen naar de chauffeurs gelopen. Boos belt ze mij na één minuut op. Of ik even wil komen. De chauffeurs – die tijdens het inladen al een vermoeden hadden dat de vaatwasmachine niet in orde was – zijn desondanks toch helemaal hierheen gereden. Met een vaatwasser met een gigantische deuk aan de zijkant. Of we ‘m niet toch willen hebben? Onbegrijpelijk. En dus sturen we de rotzooi weer terug. Na vijftien werkdagen wachten staan we nog steeds met lege handen. En dus besluiten we dezelfde middag nog naar de Media Markt in Finestrat te rijden. Hier worden we uiterst vriendelijk geholpen. De medewerker die de verkoop begeleidt, verontschuldigt zich direct voor het feit dat de artikelen niet meer de volgende dag geleverd kunnen worden. We moeten twee dagen wachten. Binnen twee dagen al? Ik update direct mijn geschreven review op Google. In plaats van intern het probleem te onderzoeken, kunnen ze beter een keer extern kijken. Misschien dat een eenvoudige tip van de Media Markt Rhenus Home Delivery wél kan helpen.