casarurallavall@gmail.com

De droger is definitief kapot. Na twee minuten draaien stopt hij er telkens demonstratief mee. Niets helpt. Extra natte of juist extra droge was erin stoppen helpt niet. De stekker eruit trekken helpt niet. Zelfs het grondig schoonmaken van de machine helpt niet. We zullen dus een nieuwe moeten bestellen en dat komt mooi uit. Want ook de vaatwasmachine heeft het definitief begeven, want de rechterkant…

Soms sta je al met 1-0 achter op het moment dat de gasten binnen komen. Vaak vanwege omstandigheden waarop jij geen enkele invloed hebt. Het zijn immers de gasten die jouw accommodatie geboekt hebben. Soms zonder te weten waar ze precies terecht komen. En soms zonder van tevoren goed na te denken of jouw accommodatie daadwerkelijk de beste optie is voor hun reisplannen.

In de tuin is het doodstil. Waar we binnen het hele jaar door achtergrondmuziek op hebben staan om de stilte te doorbreken, lijken de gasten buiten geen last te hebben van de doodse stilte. Ze zijn allemaal verdiept in hun boek. Mooi. Dat is immers waar ze voor komen. Om uit te rusten. De prikkels van het drukke stadsleven te ontvluchten. En weer even op adem te komen. Dat betekent gelukkig…

‘De klant is koning’ is een uitdrukking die we allemaal kennen. Of ik er als ondernemer volledig achter kan staan, is nog maar de vraag. Natuurlijk komt de klant – of zoals we in de horeca zeggen: gast – op de eerste plaats. Tevreden (en terugkerende) gasten willen we immers allemaal. Maar hoe ver ga je? Ergens moet er ook een grens worden getrokken. Want de bekende uitdrukking betekent – mijns inziens…

Ik heb het in de afgelopen twee en een half jaar ongetwijfeld al eens gezegd: als we willen kunnen we ons hele huis van vloer tot plafond decoreren met bordjes. Van bordjes met nuttige informatie tot bordjes met regels. Niet dat het veel zin heeft. Want dit heb ik in de afgelopen jaar ongetwijfeld ook wel eens geroepen in de blog die ik voor Spanje Vandaag schrijf: een groot deel ervan wordt helemaal niet gelezen.

Voordat ik afgelopen dinsdag ging slapen, stond er slechts één reservering op de agenda voor het aankomende weekend. Nog geen vierentwintig uur later zijn we alweer volgeboekt. Na een zeer succesvolle mei maand, lijken we ook in juni opnieuw onze omzet en bezettingsgraad van het vorig jaar (ruim) te overtreffen. Sterker nog: we zullen tussen 2 en 28 juni doorlopend gasten in huis hebben.

Terwijl ik met mijn rechterhand mijn middelvinger aan mijn linkerhand gestrekt houd, knik ik in de richting van het volgende laatje. “Die misschien?”, vertel ik mijn zusje terwijl ze één voor één de laatjes in mijn badkamer open trekt. Opnieuw schudt ze haar hoofd en ik vrees het ergste. Elke keer als ik grondig opruim, verdwijnt er wel weer wat in de prullenbak. Met de gedachte dat het mij niet…

Na een aantal enorm drukke maanden, is het eindelijk een keer tijd om er zelf even uit te gaan. Noëlle bewaakt het fort. Het is slechts één dag. Er checkt slechts één stel in. En ik heb de telefoon – voor noodgevallen – gewoon bij me. En dus rijden mijn moeder en ik net voor lunchtijd naar Villajoyosa. Helaas blijkt het restaurant – waar we graag hadden willen lunchen – gesloten. Waarschijnlijk ook met vakantie.

Uit verveling besluit Suzanne een happertje te vouwen. Alle opties zijn tenslotte ruk. “We laten het lot bepalen”, zegt ze – voordat ze de verschillende mogelijkheden op het gevouwen blaadje begint te noteren. Terwijl de gasten – na een lange reisdag vanuit het Verenigd Koninkrijk – nog in bed liggen, zoeken wij ondertussen uit hoe ons andere zusje het beste naar Barcelona kan reizen…

Slechts zestien dagen na de bezichtiging zaten we met zijn allen bij de notaris om de koopakte te ondertekenen. Acht dagen later is het hele huis leeg geruimd en is een groot deel van de plafonds eruit gesloopt zodat het oude balkenplafond weer in ere hersteld kan worden. Hoewel het voor mijn schoonbroer de eerste keer is dat hij (hier) een huis koopt, hebben wij inmiddels enige ervaring.